شهر تیانجین چین

شهر تیانجین

مساحت

۱۱۷۴۰ کیلومتر مربع

وب سایت

  www.exploringtianjin.com

جمعیت

۱۵۴۷۰۰۰۰

شهر تیانجین یک شهر ساحلی در شمال چین است. این شهر یکی از ۴ شهر مرکزی  چین با جمعیتی بالغ بر ۱۵٫۴۶۹٫۵۰۰ نفر است و یازدهمین شهر پرجمعیت دنیاست. تیانجین یکی از ۴ شهری است که مستقیم از طرف حکومت چین اداره می شوند و بزرگترین شهر ساحلی شمال چین است. از لحاظ جمعیت شهری تیانجین بعد از شانگهای، پکن و گوانگجو چهارمین شهر پرجمعیت چین است. این شهر یک بندر بزرگ و دروازه ای به پکن بوده است.

شهر تیانجین

بعد از ایجاد جمهوری خلق چین به دلیل سیاست های دولت مرکزی و زلزله تاگشان این شهر دچار رکود شد اما از دهه ۱۹۹۰ رو به رشد رفت.
امروزه این شهر از دو قسمت تشکیل شده است: قسمت اصلی شهر یا بخش قدیمی و قسمت جدید که در شرق بخش قدیم واقع شده است. در اواخر ۲۰۱۰، ۲۸۵ شرکت که در لیست فورچون ۵۰۰ نیز قرار داشتند در این شهر وجود داشتند که این شهر را تبدیل به مرکز پیشرفته صنعت و فعالیت های مالی کرد.

آب و هوا شهر تیانجین

تیانجین یک شهر ۴ فصل است و آب و هوای تحت تاثیر آب و هوای شرق آسیاست. زمستان ها، سرد و بسیار خشک و تابستان گرم و مرطوب است. فصل بهار خشک است و وزش باد در بهار زیاد است و گاهی منجر به طوفان شن چند روزه می شود. این پدیده به دلیل وجود بیابان گوبی در آن منطقه است.

غذاها شهر تیانجین

با توجه به تزدیکی تیانجین به دریا تمرکز بیشتر بر غذاهای دریایی است. غذاها از گوشت گاو و گوسفند و مرغ و اردک و سبزیجات و غذاهای دریایی تشکیل می شوند.
از غذاهای خوشمزه این شهر می توان به Goubuli baozi ، Guifaxiang Shibajie Mahua، Erduoyan Zhagao، Maobuwen Jiaozi اشاره کرد.

آموزش در شهر تیانجین

تیانجین دو دانشگاه زیر نظر وزارت آموزش و پرورش ملی با نامهای دانشگاه تیانجین و دانشگاه نانکیا دارد و سایر دانشگاه ها زیر نظر دولت هستند که در لیست زیر آمده اند:
دانشگاه پلی تکنیک تیانجین
دانشگاه پزشکی تیانجین
دانشگاه نرمال تیانجین
دانشگاه علم و فناوری تیانجین
دانشگاه فناوری تیانجین
دانشگاه اقتصاد و مالی تیانجین
دانشگاه تجارت تیانجین
آکادمی هنرهای زیبای تیانجین
کالج کشاورزی تیانجین
کنسرواتوار موسیقی تیانجین
دانشگاه مطالعات خارجی تیانجین
دانشگاه طب سنتی چینی
و …

metro tianjin

ترانزیت مترو تیانجین سیستم حمل و نقل سریع در شهر تیانجین است که دومین شهر بعد از پکن است که سیستم مترو در آن به بهره برداری رسید. این سیستم در سال ۱۹۸۴ افتتاح شد و دارای ۵ خط اصلی و ۱۱۳ ایستگاه با ۱۶۲٫۸ کیلومتر است، و همچنان در حال گسترش یافتن می باشد. این خطوط به طور مشترک توسط دو شرکت حمل و نقل سریع مدیریت می شود.

جستجو در تمام سایت های بنیاد

انتخاب مکان برای جستجوی دقیق تر