MENUMENU

آشنایی با ورزش کونگ‌ فو در کشور چین

چین تیر ۱۰, ۱۳۹۷ شهریور ۱۷, ۱۳۹۷


این مقاله برای آشنایی بیشتر شما با ورزش کونگ‌ فو در کشور چین و معنای واقعی این هنر رزمی، نوشته شده است. با ما همراه باشید.

ورزش کونگ فو از معبد شائولین در استان هونان سرچشمه گرفته است. راهبی به نام “تامو” مشغول آموزش راهبان در معبد شائولین بود و با توجه به حالات جسمی و روحی آنها ۱۸ حرکت را ابداع کرد، که بعدها اساس ورزش های رزمی کشور چین را تشکیل داد.

این ورزش در سایر نقاط کشور چین گسترده شد و به مرور زمان سبک های مختلفی از کونگ فو پدید آمد.

در کشور چین می توان در پارک ها ، معابد ، باشگاه ها و سایر اماکن عمومی و خصوصی، افراد را در حال ورزش کونگ‌ فو دید. صبح زود مردم چین کونگ فو نرم تمرین می کنند که به اصطلاح به آن “تای چی” می گویند.

کونگ ‌فو یعنی مهارت و برای هر نوع مهارتی مورد استفاده قرار می گیرد. در حال حاضر این لغت برای هنرهای رزمی چین یا ووشو (هنر جنگیدن) به کار می رود. معنای اصلی کونگ فو در زبان چینی تا حدی از آنچه که این روزها از این لغت برداشت می‌شود، متفاوت است. “تمرین کونگ‌ فو” به معنی تمرین کردن یک رشته رزمی نیست، بلکه به فرآیند کلی تمرینات جسمی و ذهنی شخص و تکامل او اشاره دارد.

کونگ‌فو یا ووشو بیش از ۳۰۰ نوع زیر مجموعه متفاوت دارد. معروف ترین های ووشو شامل “تای چی چوان” و “وینگ ‌چون” ” هسینگ آی” ، “وینگ چان” ، “پاگواچان” ، “چانگ چوان” و “نان چوان”  است. انواع ووشو دارای دو بخش اصلی است: بخش تالو و بخش ساندا.

بخش ساندا در قرن ۲۰ ایجاد شد. پایه و اساس این بخش مبارزه خیابانی و ترکیب بوکس و ضربات پا (کیک بوکس) است. تالو یعنی فرم، و هنرجویان در اجرای این بخش به اجرای حرکات نمایشی می پردازند. ووشو از لحاظ حرکات نمایشی نسبت به کاراته یا تکواندو بسیار جذاب تر است.

ارسال نظر

انتخاب مکان برای جستجوی دقیق تر